De Pier van Blankenberge en 'De Fonteintjes'

by <a href='https://jerrepictures.smallteaser.com/user/jerreinimaginibus' class='captionLink'>Jerre Pictures</a>
by Jerre Pictures

Het was een Londenaar, John Hendrey, die in 1873 een eerste voorstel deed aan de stad Blankenberge om een pier te bouwen ter hoogte van de Kerkstraat. Het stadsbestuur weigerde omdat de centrale inplanting de badplaats dreigde op te splitsen. Ook voorstellen uit 1881 (Tackels) en 1883 (James Brunlees) werden afgewimpeld.

Eerste bouwsel (1894-1914)

Eerste pier uit 1894

by <a href='https://jerrepictures.smallteaser.com/user/jerreinimaginibus' class='captionLink'>Jerre Pictures</a>
by Jerre Pictures

Ruïne van de eerste pier na de brand van 1914

Ingenieur E. Wyhowski (Brugge) en architect E. Hellemans (Elsene) werkten in 1888 een ontwerp uit voor een pier aan de oostzijde. Dit keer stemde de stad Blankenberge in met het voorstel van de “Societe Anonyme du Pier de Blankenberghe”. In februari 1894 ging aannemer Monnoyer aan de slag en reeds op zondag 12 augustus 1894 wandelden de eerste bezoekers over de gietijzeren pier in art-nouveaustijl. Het achtkantige platform aan het uiteinde droeg een elegant paviljoen uit glas en metaal.

De pier bleek een enorme trekpleister, maar zou nauwelijks twintig jaar blijven staan. Op 15 oktober 1914 werd ze door de Duitse bezetter in brand gestoken. De vernietiging werd voorgesteld als een defensieve maatregel.

Tweede bouwsel (1933-2005)

Na de Eerste Wereldoorlog zocht het stadsbestuur van Blankenberge een oplossing voor het lelijke skelet van de vernielde pier. Ze kochten het bouwwerk van de vroegere eigenaar voor een bedrag van 435 000 frank. Dankzij de schadevergoeding van 900 000 frank konden plannen gemaakt worden voor een nieuwe pier.

In 1930 besliste de stad om zelf de nieuwe pier te bouwen. Conducteur van Bruggen en Wegen Jules Soete, bijgestaan door de Gentse hoogleraar G. Magnel en de Gentse architect A. Bouquet, stelde een ontwerp op met art-deco-invloeden. De inhuldiging vond plaats op 9 juli 1933.

De eerste vier jaar huisde het pretpark Luna Staar op de pier. Vanaf 1938 kwam de concessie in handen van G. Mathonet en L. Van Bladel, maar het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog kortte deze concessie drastisch in. Tijdens de Tweede Wereldoorlog bleef de pier intact omdat de Duitse sergeant Karl-Heinz Keseberg het bevel van zijn oversten om de pier te dynamiteren negeerde. Tussen Keseberg en het Blankenbergse stadsbestuur is er nadien een vriendschapsband blijven bestaan. In 1994 werd hij zelfs gehuldigd.

Na de oorlog werd de pier omgedoopt tot Aquarama en van 1955 tot 1999 was het gebouw onderdeel van het Meli-pretpark (nu Plopsaland De Panne) in Adinkerke.

Tussen 1999 en 2003 werd de pier ingrijpend gerenoveerd nadat betonrot was vastgesteld. Als onderdeel van de renovatie werden bijkomende verdiepingen gebouwd in het water, wat noch de stabiliteit, noch de transparantie van de structuur ten goede kwam. Na de werken werd de pier beschermd als monument (2004).

Thans is de pier een ontspanningscomplex met verschillende horecazaken, een auditorium en tentoonstellingsruimte. Er is ook een edutainmentevenement Storms te beleven.

by <a href='https://jerrepictures.smallteaser.com/user/jerreinimaginibus' class='captionLink'>Jerre Pictures</a>
by Jerre Pictures

De Fonteintjes

 zijn een langgerekt duinengebied met duinmeertjes en vochtige duingraslanden. Het gebied ligt tussen Blankenberge en Zeebrugge enerzijds en de zee en de kustbaan anderzijds.

De Fonteintjes zijn ontstaan doordat de zee door de duinen brak en tegengehouden werd door de Graaf Jansdijk. Door graafwerken om de Graaf Jansdijk sterker te maken voor de trein, ontstonden diepere plassen. Die plassen bevatten zoet water op nauwelijks 100 meter van de zee. Het hemelwater wordt onder het duin opgeslagen en vormt een zoetwaterlens die het zoute zeewater wegdrukt. Ondanks veel plannen als parkingzone, watersportzone, stort, etc. werd het gebied gered en in 1978 een van de eerste natuurgebieden van Natuurpunt.

Om die plantenrijkdom te behouden en zelfs te bevoordelen worden de vochtige duingraslanden in de nazomer gemaaid en gehooid door professionelen en tientallen vrijwilligers. Hierdoor blijft de bodem arm en krijgen de kiemplantjes voldoende licht om opnieuw voor een bloemenweelde te zorgen. In de winter, wanneer er voldoende dik ijs aanwezig is, wordt een deel van het riet gemaaid om het sterker te maken.

bron wikpedia :https://nl.wikipedia.org/wiki/Pier_van_Blankenberge 

bron Natuurpunt: https://www.natuurpunt.be/natuurgebied/fonteintjes

by <a href='https://jerrepictures.smallteaser.com/user/jerreinimaginibus' class='captionLink'>Jerre Pictures</a>
by Jerre Pictures
by <a href='https://jerrepictures.smallteaser.com/user/jerreinimaginibus' class='captionLink'>Jerre Pictures</a>
by Jerre Pictures
by www.natuurpunt.be
by www.natuurpunt.be
This article was originally published on jerrepictures